Europese Parlement stelt ECP-onafhankelijkheid boven alles
Brussel, dinsdag, 10 februari 2026.
Het Europese Parlement benadrukte op 9 februari 2026 krachtig het belang van een onafhankelijke ECB. Tijdens een debat met ECB-president Christine Lagarde waarschuwde rapporteur Johan Van Overtveldt dat politieke inmenging altijd leidt tot inflatie en instabiliteit. Die risico’s zijn nu groter dan ooit, zei hij. De boodschap is duidelijk: zonder onafhankelijke centrale banken wankelt de financiële stabiliteit van de eurozone. Historisch gezien blijft onafhankelijkheid de beste garantie voor prijsstabiliteit. Ook Lagarde benadrukte dat dit geen technisch detail is, maar een pijler van ons monetaire systeem. De steun van het Parlement stuurt daarom een krachtig signaal.
ecb-onafhankelijkheid als hoeksteen van prijsstabiliteit
Tijdens het jaarlijkse debat over het beleid van de Europese Centrale Bank (ECB) op 9 februari 2026, benadrukte het Europees Parlement opnieuw het cruciale belang van een onafhankelijke centrale bank. Rapporteur Johan Van Overtveldt waarschuwde dat historisch gezien politieke inmenging in centrale banken leidt tot inflatie, financiële instabiliteit en zelfs politieke onrust [1]. Hij benadrukte dat de onafhankelijkheid van de ECB geen technisch detail is, maar een fundamentele pijler van het Europese monetaire systeem. Die onafhankelijkheid moet hand in hand gaan met verantwoording jegens het Europees Parlement, aldus ECB-president Christine Lagarde [3].
digitale euro voor strategische autonomie
Het Europees Parlement gaf dinsdag haar steun aan de invoering van een digitale euro, wat wordt gezien als een stap naar grotere monetaire soevereiniteit voor de EU [4]. De digitale euro moet gebaseerd zijn op volledig Europese infrastructuur, om afhankelijkheid van buitenlandse betalingsdiensten te vermijden [3]. Volgens Lagarde zal de digitale euro geen concurrent zijn van contant geld, dat blijft beschikbaar en beschermd door wetgeving [3]. Privacy staat centraal: de ECB krijgt geen toegang tot persoonsgegevens van gebruikers [3]. Het initiatief moet fragmentatie in retailbetalingen verminderen en de weerstand van de interne markt vergroten [1].
kritiek op inflatiebeleid en activakoop
Afgevaardigden uitten kritiek op het tempo waarmee de ECB reageerde op de stijgende inflatie na de coronacrisis en de oorlog in Oekraïne [1]. Voedsel- en energieprijzen zijn sinds de pandemie met 33% gestegen, wat harder aankomt bij huishoudens met lager inkomen [1]. Bovendien bestaat bezorgdheid over de effecten van langdurige activakoopprogramma’s van de ECB, die volgens sommige parlementsleden marktdistorties veroorzaken [1]. Er is breed draagvlak voor het stoppen van de koop van overheidsobligaties om ruimte vrij te maken voor duurzame begrotingsdiscipline [1].
groei en monetair beleid in onzekere tijd
De eurozone kende in 2025 een groei van 1,5%, terwijl het bbp in het vierde kwartiel met 0,3% toenam — beter dan eerder werd voorspeld [3]. Desondanks blijft de economische context gevoelig door geopolitieke spanningen en versnipperde toeleveringsketens [3]. De inflatie daalde naar 1,7% in januari 2026, iets onder het streefcijfer van 2% [3]. Op basis van de huidige prognoses zal de inflatie gemiddeld 1,9% bedragen in 2026, 1,8% in 2027 en 2,0% in 2028 [3]. De rentestanden werden ongewijzigd gehouden tijdens de laatste vergadering van de ECB, wat past bij de zorgvuldige, gegevensgestuurde aanpak [3].
klimaatrisico’s en toezicht met meer tanden
Naar aanleiding van nieuwe regelgeving heeft de ECB sinds januari 2026 klimaatspecifieke risico’s geïntegreerd in haar kernfuncties van toezicht en monetair beleid [5]. Voor het eerst heeft de ECB een sanctie uitgedeeld aan een Spaanse bank wegens nalatigheid in het beoordelen van klimaatgerelateerde risico’s, ter waarde van 187.650 euro [5]. Een tweede boete is in voorbereiding. Hoewel de Europese Bankautoriteit (EBA) al in januari 2025 richtlijnen publiceerde om milieurisico’s te behandelen als traditionele financiële risico’s, neemt het toezicht nu een dwingender karakter aan [5]. Banken worden geconfronteerd met de keuze tussen defensieve compliantie of strategische integratie van duurzaamheidsfactoren in hun modellen [5].