hoe een hoopvolle transitie in chaos veranderde
Khartoum, donderdag, 25 juni 2026.
Soedan worstelt met de ergste humanitaire crisis ter wereld. Dat is opmerkelijk. De toekomst leek jaren geleden nog hoopvol. Siddig Tawer Kafi was lid van de overgangsraad tot 2021. Hij had een centrale rol in de democratische transitie. Nu waarschuwt hij voor de gevolgen van interne machtsstrijd. Institutionele zwakheid bleek fataal. Internationale steun bleef achter. Die afwezigheid hielp de escalatie van geweld. De politieke dynamiek gleed langzaam weg in oorlog. Zijn analyse geeft duidelijkheid over hoe het misging. De situatie blijft acuut. Milities bedreigen grote steden. Mensen worden systematisch ontworteld. Honger en gebrek worden ingezet als wapen. Kafi’s woorden zijn een waarschuwing. Ze tonen hoe snel stabiliteit kan verdwijnen.
soedan
Soedan kampt met de ernstigste humanitaire noodsituatie ter wereld [1]. Miljoenen mensen zijn ontheemd sinds het uitbreken van de burgeroorlog in april 2023 [1]. Voormalig minister Siddig Tawer Kafi (67) was actief binnen de Transitional Sovereignty Council tussen 2019 en 2021 [1]. Deze raad moest het land voorbereiden op democratie na de val van dictator Omar al-Bashir [1]. Demonstraties dwongen het leger tot actie, wat leidde tot de instelling van de overgangsregering [1]. De beginselen van inclusiviteit en civiele controle gaven hoop op stabiliteit [GPT].
interne verdeeldheid ondermijnde de overgang
Kafi wijst op diepe machtsconflicten tussen militaire en civiele groeperingen [1]. De Rapid Support Forces (RSF), oorspronkelijk een paramilitaire eenheid, kregen steeds meer invloed [1]. Hun leider Mohamed Hamdan Dagalo (Hemedti) weigerde integratie in het reguliere leger [1]. Dit creëerde een tweeledig machtssysteem dat instabiel was [GPT]. De institutionele structuur kon deze spanningen niet dragen [1]. Politieke besluitvorming kwam stil te liggen door gebrek aan consensus [1]. De overgangsraad functioneerde steeds minder effectief na 2021 [1].
internationale steun bleef beperkt
Internationale donateurs boden financiële steun toe, maar zonder dwingende politieke voorwaarden [1]. Er was geen coherente strategie van de Verenigde Naties of de Afrikaanse Unie om het proces te beschermen [GPT]. Regionale machten zoals Egypte en de Verenigde Arabische Emiraten kozen partij [1]. Sommige steunden het leger, anderen de RSF, wat de polarisatie vergrootte [GPT]. Volgens Kafi werd de diplomatieke druk onderschat [1]. De internationale gemeenschap greep pas in toen het geweld al was escaleerd [1].
geweld eskaleerde naar menselijke tragedie
Sinds 2023 verspreidt het geweld zich door meerdere staten [1]. De RSF staat bekend om brute tactieken tegen burgers [3]. In mei 2026 belegerde de groep de stad El-Obeid, met circa 500.000 inwoners [3]. Voormalig ziekenhuisdirecteur Modther Abakar beschreef een patroon van systematische oorlogsvoering [3]. Hongersnood, watertekort en vernietiging van medische infrastructuur worden bewust ingezet [3]. Deze strategie richt zich op collectieve strafmaatregelen tegen bevolkingsgroepen [3].
wanhoop en wantrouwen blokkeren herstel
Volgens Kafi is het vertrouwen in overheidsinstellingen vrijwel verdwenen [1]. Veel burgers zien geen verschil meer tussen civiele autoriteiten en gewapende groepen [1]. De economie ligt plat door instorting van openbare diensten [GPT]. Vrijwilligersorganisaties rapporteren dat hulpverlening wordt tegengehouden [3]. Humanitaire corridors worden regelmatig geschonden [GPT]. Terwijl de wereld focus heeft op andere conflicten, blijft Soedan relatief genegeerd [1]. De risico’s van regionale escalatie nemen echter toe [GPT].