eu keurt snellere asielprocedures goed voor vluchtelingen uit veilige landen

2026-02-10 buitenland

Brussel, dinsdag, 10 februari 2026.
het europees parlement heeft op 10 februari 2026 nieuwe asielregels goedgekeurd. deze richten zich op versnelde behandeling van verzoeken van asielzoekers uit zogeheten veilige landen van herkomst. bangladesh, colombia, egypte, kosovo, india, marokko en tunesië staan op die lijst. aanvragers uit deze landen moeten nu zelf bewijzen dat ze ernstig gevaar lopen. anders wordt hun verzoek snel afgewezen. de regels maken deel uit van een bredere versoepeling van procedures voor snelle afhandeling. critici waarschuwen dat mensen in gevaar kunnen komen. ngo’s spreken van een aantasting van fundamentele rechten. de nieuwe wetgeving moet het systeem ontlasten, maar veroorzaakt verdeeldheid binnen de eu. sommige landen willen strenger optreden, anderen pleiten voor menswaardige oplossingen. de discussie over balans tussen veiligheid en asielrecht blijft heftig.

europese parlement stemt voor snellere asielprocedures

In Straatsburg heeft het Europees Parlement op 10 februari 2026 nieuwe asielregels goedgekeurd om de behandeling van asielaanvragen te versnellen [1]. De maatregelen richten zich op versnelde procedures voor asielzoekers uit zogeheten veilige landen van herkomst [1]. Tot deze landen behoren Bangladesh, Colombia, Egypte, Kosovo, India, Marokko en Tunesië [2][3]. Asielzoekers uit deze landen moeten nu zelf aantonen dat ze gegronde vrees hebben voor vervolging, anders wordt hun verzoek automatisch versneld behandeld [1]. Dit is bedoeld om de druk op nationale asielsystemen te verlagen [1].

versnelde procedures en veilige derde landen

Naast de lijst van veilige landen van herkomst, keurde het parlement ook regels goed voor ‘veilige derde landen’ [1]. Asielzoekers kunnen worden teruggestuurd naar een derde land als ze daar familiebanden hebben, doorreisden met kans op asiel of er een internationale overeenkomst geldt [1]. Deze regel kan ook gelden voor mensen zonder vast nationaliteit [1]. Landen moeten garanderen dat asielaanvragen in het derde land inhoudelijk worden getoetst [1]. De regels zijn bedoeld om misbruik te voorkomen en echte bescherming te bieden aan wie die nodig heeft [1].

kritiek op humanitaire risico’s en rechtsstaat

Menswetegroeperingen waarschuwen dat de nieuwe regels mensen in gevaar kunnen brengen [4][5]. Mélissa Camara, Frans Groen-linksparlementariër, noemt de maatregelen “een verdere stap in de dehumanisering van het EU-migratiebeleid” [5]. Zij vreest dat honderdduizenden mensen in gevaarlijke situaties kunnen terechtkomen [5]. Mensenrechtenorganisaties benadrukken dat landen zoals Egypte en Tunesië ernstige mensenrechtenschendingen rapporteren [4]. Volgens hen tasten de regels het kernprincipe van het asielrecht aan zoals neergelegd in het Verdrag van Genève uit 1951 [4][5].

politieke verdeeldheid en nationale verschillen

De stemming toonde duidelijke politieke scheidingen [2]. De centrumrechtse EVP en radicale rechterflank steunden de wetgeving, terwijl sociaaldemocraten en linkse fracties tegenstemden [2][3]. Sommige lidstaten, zoals Spanje, nemen juist een meer inclusieve koers door illegaal verblijvende migranten legalisering aan te bieden [6]. Dat creëert spanning met het algemene EU-traject richting versnelling en terugkeer [6]. De Europese Commissie wijst erop dat nationale acties de integriteit van Schengen niet mogen ondermijnen [6]. De uiteenlopende benaderingen tonen toenemende verdeeldheid over migratie [6].

toekomstige implementatie en praktische gevolgen

Hoewel het volledige Europees Migratie- en Asielakkoord pas in juni 2026 van kracht wordt, kunnen sommige versnelde procedures nu al worden ingezet [1]. Lidstaten moeten de wetgeving nog formeel bekrachtigen [2]. Nationaliteiten met een erkenningcijfer onder de 20% kunnen direct onder versnelde grensprocedures vallen [1]. De Commissie houdt de situatie in veilige landen continu in de gaten en kan landen tijdelijk schrappen bij verslechting van mensenrechten [1]. De praktische impact hangt af van nationale toepassing en mogelijke juridische uitdagingen [1][4].

Bronnen

Europese Unie asielverzoeken