marijke groenewoud schaatselt naar olympisch goud in milaan
Milaan, zaterdag, 21 februari 2026.
Nederland schrijft geschiedenis op de Winterspelen in Milaan. Marijke Groenewoud pakte olympisch goud op de massastart, haar eerste individuele medaille. Met een krachtige sprint in de laatste ronde reed ze haar concurrenten weg. Het werd goud voor Groenewoud, zilver voor Canadees Ivanie Blondin en brons voor de Amerikaanse Mia Manganello. Teamgenote Bente Kerkhoff hielp strategisch mee, voordat ze zelf geblesseerd moest afhaken. Groenewoud volgt Irene Schouten op als olympisch kampioene. Haar zege droeg bij aan het tiende goud voor Nederland op één editie winterspelen, een nationaal record. De overwinning komt na matige resultaten op de 1.500, 3.000 en 5.000 meter. Op de ploegenachtervolging greep ze al naar zilver. Ook Jorrit Bergsma won eerder op de dag goud bij de mannen op de massastart.
groenewoud wint goud in een tactische massastart
Marijke Groenewoud heeft zaterdag 21 februari 2026 olympisch goud gewonnen op de massastart tijdens de Winterspelen in Milaan [1]. Met een krachtige sprint in de laatste ronde versloeg ze Canadees Ivanie Blondin en Amerikaanse Mia Manganello [1]. Het was haar eerste individuele olympische medaille [1]. Groenewoud bleef strategisch beschermd door teamgenote Bente Kerkhoff, die cruciaal meewerkte in de finale [1]. Deze overwinning maakt deel uit van een historische dag voor Nederlandse langebaanschaatsen [1].
nederland scoort recordaantal gouden medailles
Met Groenewouds overwinning behaalde Nederland zijn tiende gouden medaille op de Winterspelen 2026 [1]. Dit is een nieuw nationaal record, meer dan ooit tevoren in één editie [1]. Eerder op de dag won Jorrit Bergsma ook goud op de mannenmassastart [1]. De successen op het ijs domineren de medaillegrafiek voor Nederland [1]. De ploeg schrijft daarmee de meest succesvolle wintereditie in de geschiedenis [1].
een persoonlijke doorbraak na tegenslag
Groenewoud had voorafgaande afstanden teleurgesteld, inclusief zwakke prestaties op 1.500, 3.000 en 5.000 meter [1]. Toch behaalde ze eerder zilver op de ploegenachtervolging [1]. De massastart was haar kans op individuele glorie, nadat ze eerder het WK won en twee wereldbekers won [1]. Door de steun van Kerkhoff, die diende als knecht, kon Groenewoud zuinig zijn tot de eindsprint [1]. Kerkhoff zelf moest later de 5.000 meter afzeggen vanwege een rugblessure [1].
trots opvolgster van schouten
Groenewoud volgt Irene Schouten op als olympisch kampioene op de vrouwenmassastart [1]. Schouten won de titel in 2022 in Peking [1]. De overgang markeert een nieuwe generatie topschaatssters binnen de ploeg [1]. Blondin, Manganello, Lollobrigida en Maltais waren serieuze concurrenten, maar konden Groenewoud niet stoppen [1]. Haar overwinning bevestigt Nederland als dominante kracht in de langebaanschaatsen [1].