de laatste plons van david hockney
London, vrijdag, 12 juni 2026.
De invloedrijke Britse kunstenaar David Hockney is op 88-jarige leeftijd overleden. Hij stierf vredig thuis in Londen, één maand voor zijn 89e verjaardag. Bekend als een pionier van de popart, vestigde hij zich met zijn iconische zwembadschilderijen. Zijn meesterwerk Portret van een kunstenaar (Zwembad met twee figuren) ging in 2018 voor 90 miljoen dollar over de toonbank. Dat was een wereldrecord voor een levende kunstenaar. Zijn werk combineerde precisie met emotie en beïnvloedde generaties. Hockney bleef tot late leeftijd vernieuwend. Hij schilderde op iPads, creëerde digitale landschappen en sprak zich uit over kunst en het leven. Zijn liefde voor natuur en licht inspireerde exposities, zoals in het Van Gogh Museum. Hij daagde sociale normen uit, zowel in zijn werk als in zijn leven. Zijn nalatenschap blijft zichtbaar in musea wereldwijd, van Amsterdam tot Parijs. Een tentoonstelling in Londen loopt nog. Zijn stem, gekenmerkt door Yorkshire-accent en humor, zwijgt nu. Maar zijn boodschap — love life — blijft resoneren.
overlijden in londen
De Britse kunstenaar David Hockney is op donderdag 11 juni 2026 overleden in zijn woning in Londen. Hij werd 88 jaar oud, één maand voor zijn 89e verjaardag. Volgens zijn agente Erica Bolton stierf hij vredig thuis [1]. Hockney was een van de meest invloedrijke hedendaagse kunstenaars van de 20e en 21e eeuw. Zijn werk speelde een cruciale rol binnen de popartbeweging. De doodsoorzaak is nog niet officieel bekendgemaakt [2]. Zijn nalatenschap blijft zichtbaar in musea wereldwijd.
artistieke doorbraak en iconische werken
Hockney brak door in de jaren zestig als pionier van de popart. Zijn schilderij A Bigger Splash uit 1967 werd een internationale sensatie. Het werk illustreert een zwembad met een kleine waterspetter, vastgelegd na twee weken nauwgezet schilderwerk [3]. Dit contrast tussen vluchtigheid en precisie definieerde zijn stijl. Andere bekende werken zijn We Two Boys Together Clinging (1961) en Portrait of an Artist (Pool With Two Figures) uit 1972 [4]. Deze laatste verkocht in 2018 voor 90.3 miljoen dollar [5].
invloed op homoseksuele representatie
Hockney daagde sociale normen uit door homoseksuele relaties openlijk weer te geven in zijn kunst. In 1961 schilderde hij We Two Boys Together Clinging, een werk dat expliciet homoseksueel verlangen toont [6]. Toen was homoseksualiteit in Groot-Brittannië nog strafbaar. Zijn werk fungeerde als een vroege bijdrage aan de homo-emancipatie. Later portretteerde hij zijn langdurige relatie met Jean-Pierre Gonçalves de Lima, die ook zijn studio-manager was [7]. Hij weigerde een portret te maken van koningin Elizabeth II [8].
technologische experimenten en late werken
Na zijn zeventigste begon Hockney intensief te werken met digitale media. Hij produceerde honderden schilderijen op iPads, vaak landschapschetsen van Yorkshire en Normandië [9]. Zijn interesse in nieuwe technologieën bleef bestaan tot het einde. In 2023 keerde hij terug naar Londen na een verblijf in Normandië [10]. Recent werk was geïnspireerd op Edvard Munch en William Blake [11]. Zijn laatste grote expositie in Parijs toonde werk van de afgelopen 25 jaar [12].
tentoonstellingen en internationale erkenning
Werken van Hockney waren recent te zien in meerdere Europese instellingen. In 2025 was de tentoonstelling Hockney – Van Gogh: The Joy of Nature te bezichtigen in het Van Gogh Museum in Amsterdam [13]. Eerder trok een overzichtstentoonstelling in BOZAR Brussel in 2021 ruim 165.000 bezoekers [14]. In 2025 vond een grote retropectieve tentoonstelling plaats in de Fondation Louis Vuitton in Parijs [15]. Een expositie in de Serpentine North Gallery in Londen was op 12 juni 2026 nog steeds lopend [16].
persoonlijke strijd en institutionele weerstand
Tijdens zijn studie aan het Royal College of Art weigerde Hockney traditionele opdrachten. Hij leverde geen naaktstudie van een vrouw in, maar presenteerde Life Drawing for a Diploma met een gespierde man uit een fitnessblad [17]. Hij weigerde ook het verplichte eindexamenessay te schrijven. Desondanks kreeg hij zijn diploma dankzij een uitzonderingsregeling [18]. In 2019 zat hij per ongeluk vast in een Amsterdams hotel, omdat hij zonder paspoort probeerde te roken op straat [19]. Hij was kritisch over het rookverbod [20].
levensfilosofie en laatste jaren
Hockney leefde volgens het motto “Love Life”, een filosofie die doorklinkt in zijn kleurrijke oeuvre [21]. Hij had last van gezondheidsproblemen, waaronder ademhalingsmoeilijkheden en doofheid [22]. Desondanks bleef hij actief tot het einde. In 2020 zei hij: “Do remember they can’t cancel the spring” [23]. Hij beschouwde zichzelf als een permanente student: “Ik ben eigenlijk nog steeds student. Ik heb toevallig gewoon een heleboel creditcards op zak.” [24]
nog lopende projecten en symbolische nalatenschap
Op het moment van overlijden waren enkele projecten nog in uitvoering. Hockney werkte aan een glas-in-loodraam voor Westminster Abbey in Londen [25]. Er is geen informatie beschikbaar over de afronding ervan na 12 juni 2026. Hij poseerde onlangs met A Bigger Book voor een boekenbeurs in Frankfurt [26]. Zijn stem, herkenbaar door zijn Yorkshire-accent en droge humor, zwijgt nu. Zijn visie op kunst en leven blijft echter navolgend [27].