het stilzwijgen rond gokken breekt mensen

2026-02-20 binnenland

Den Haag, vrijdag, 20 februari 2026.
Bijna driekwart van de nederlanders gokt regelmatig, toch is praten erover voor 56 procent een taboe. Dit stilzwijgen wordt gevoed door schaamte, gebrek aan kennis en sociale druk. Mensen delen wins soms trots, maar verliezen verdwijnen vaak onder het tapijt. Deze schaamtecultuur zorgt dat velen geen hulp zoeken. Minder dan de helft weet waar terecht te gaan. Sommige online aanbieders gebruiken dark patterns om spelers vast te houden. Die trucs verhogen het risico voor kwetsbaren. Ook sociale normen spelen mee. Veel mensen vinden gokken normaal in hun omgeving. Andere geven toe dat ze minder zouden gokken als anderen het niet deden. Het probleem loopt vaak parallel aan financiële of psychische klachten. Preventie begint bij open gesprekken. Experts pleiten voor bewustwordingscampagnes en makkelijk toegankelijke hulp. Alleen zo kan het taboe echt worden doorbroken.

taboe en normalisering in balans

Hoewel 56 procent van de Nederlanders het moeilijk vindt om over gokken te praten, gokt 48 procent minstens een keer per maand [1]. Dit contrast toont een diepe tweestrijd tussen sociaal gedrag en open communicatie [2]. Bijna een kwart van de bevolking ziet gokken als normaal binnen hun sociale kring [3]. Tegelijkertijd geeft 43 procent aan dat ze minder zouden gokken als hun omgeving dat niet deed [4]. Dit suggereert dat social influence een sterke drijfveer is achter gokgedrag, ondanks de aanwezige schaamte.

barrières naar hulp zijn hoog

Ruim de helft van de Nederlanders weet niet waar terecht te gaan bij gokproblemen [5]. Slechts 53 procent heeft helderheid over mogelijke hulpinstanties, terwijl 29 procent expliciet aangeeft geen hulp te durven vragen [6]. Jongerenmedewerker Sales de Moura noemt dit een schaamtecultuur [7]. Winsten worden vaak gedeeld, maar verliezen worden verborgen gehouden [8]. Deze stilte vertraagt interventie en verergert bestaande problemen, vaak in combinatie met financiële of mentale klachten.

online gevaren en regulatorisch tekortschieten

De legalisering van online gokken in 2021 had tot doel spelers beter te beschermen [9]. Critici zoals de Consumentenbond concluderen dat dit doel is gemist [10]. Aanbieders gebruiken zogenaamde ‘dark patterns’ om spelers langer te behouden en meer geld te laten inzetten [11]. Organisaties als Hervitas wijzen erop dat spelers die overstappen naar illegale aanbieders volledig buiten het zorgnet vallen [12]. Daar is geen monitoring of koppeling met hulpverlening mogelijk [13].

preventie vereist bredere aanpak

Experts pleiten voor grootschalige bewustwordingscampagnes om het taboe te doorbreken [14]. Laagdrempelige hulpverlening is essentieel, aldus de Kansspelautoriteit [15]. Floor van Bakkum van Jellinek benadrukt dat stilzwijgen verslavingen in stand houdt [16]. Eerder toeslag doen kan enorme schade voorkomen, zoals het verlies van een huis [17]. Communicatiecampagnes moeten gericht zijn op normalisering van hulpvragen, niet op veroordeling van gedrag [18].

Bronnen

gokken taboe