een werkdag van 4 uur? vrouw uit utrecht daagt nederland uit
Utrecht, woensdag, 4 maart 2026.
Evelien Jonkers uit Utrecht werkt niet meer voltijd. Sinds haar kankerbehandeling breekt elk bot bij het niezen. Artsen vonden losse plaatjes in haar borstkas. Ze kan functioneren, maar heeft tweemaal zoveel tijd nodig voor dezelfde taak. Toch blijft elke sollicitatie op een parttime functie vruchteloos. De arbeidsmarkt houdt vast aan de klassieke achturendag. Jonkers startte een petitie voor werkdagen van 4, 5 of 6 uur. Ruim honderdduizend mensen met een arbeidsbeperking zitten al klaar om aan de slag. Werkgevers lopen hen mis. De economie ook. Flexibiliteit zou miljoenen kosten besparen. En levens veranderen.
chronisch zieke vrouwen worstelen met de arbeidsmarkt
Evelien Jonkers (44) uit Utrecht kampt sinds haar kankertherapie met ernstige gezondheidsproblemen. Door hersenschade en pijnlijke bijwerkingen van bestralingen breken botten bij minimale druk. Artsen ontdekten losse plaatjes in haar borstkas. Een operatie staat gepland. Ze kan mentaal functioneren, maar fysiek is alles vermoeiender. Wat anderen in één uur doen, kost haar twee keer zoveel energie [1]. Dit maakt voltijds werken onmogelijk [1]. Haar ervaring is typerend voor veel chronisch zieken [GPT].
misbreuk van menskracht in tijden van personeelstekort
Ondanks een achtergrond als programmamanager blijven sollicitaties op parttime functies vruchteloos. Functies zijn meestal 32 of 40 uur verdeeld over drie tot vier dagen. Voltijdse rollen worden aangeboden terwijl zij slechts vier tot zes uur per dag kan werken [1]. Volgens het UWV zit ongeveer 100.000 mensen met een arbeidsbeperking, die wél kunnen werken, zonder baan [3]. Sectoren met personeelstekort missen dus potentiele medewerkers [3]. Flexibiliteit zou deze kloof kunnen verkleinen [3].
petitie roept op tot structurele verandering
Jonkers lanceerde een petitie via De Goede Zaak met de oproep om werkdagen van 4, 5 of 6 uur toe te staan [1]. De petitie richt zich op overheidsbeleid én werkgevers. Ze pleit voor lagere werkgeverslasten bij deeltijdbanen en een 30-urige werkweek verspreid over vijf dagen [1]. Ook mantelzorgers zouden hiervan profiteren [1]. “Veel mensen willen werken, maar worden buitengesloten door starre modellen”, aldus Jonkers [1]. De petitie erkent een breed maatschappelijk probleem [1].
financiële en sociale impact van exclusie
De huidige arbeidsstructuur kost de staatskas aanzienlijke bedragen door uitkeringen en verzuim [3]. Tegelijk loopt de economie productiviteit mis. Mensen met HBO- of WO-diploma’s krijgen menialere banen aangeboden, zoals koffiezetter of gastvrouw [1]. Dit is structurele verspilling van expertise [GPT]. Flexibele modellen zouden niet alleen individuen helpen, maar ook het arbeidsmarktdebiet verlichten [3]. Werkgevers worden opgeroepen hun rol te herbezien [1].