Nederlandse literaire icon Cees Nooteboom overleden op 92-jarige leeftijd
Amsterdam, woensdag, 11 februari 2026.
De gerenommeerde Nederlandse schrijver Cees Nooteboom is op 92-jarige leeftijd overleden. Hij stierf rustig op zijn geliefde eiland Menorca. Nooteboom, bekend om zijn meesterlijke reisverhalen en poëzie, raakte wereldwijd herdruk. Zijn boek Rituelen geldt als een moderne klassieker. Hij werd herhaaldelijk genomineerd voor de Nobelprijs voor Literatuur. Tot het einde heen bleef hij actief, woonachtig samen met fotografe Simone Sassen. Zijn literair erfgoed omvat romans, essays en gedichten, vertaald in meer dan dertig talen. Nooteboom behandelde altijd thema’s als bestaan, stilte en reizen. Hij liet een blijvende indruk achter in de Europese literatuur.
overlijden in stilte op menorca
Cees Nooteboom is overleden op 11 februari 2026, op de leeftijd van 92 jaar. Hij stierf rustig op zijn geliefde eiland Menorca, waar hij de laatste jaren van zijn leven doorbracht [1]. Zijn uitgeverij De Bezige Bij bevestigde het overlijden en sprak van een internationaal gelauwerde schrijver wiens vriendschap, eruditie en eigenzinnigheid worden gemist [2]. Nooteboom woonde daar samen met fotografe Simone Sassen, zijn levensgezel sinds 1979 [3]. Het eiland vormde de stilte die hij nodig had voor zijn werk [4].
een veelzijdig literair oeuvre
Nooteboom schreef in meerdere genres, waaronder romans, poëzie, reisverslagen en essays [5]. Zijn debuutroman Philip en de anderen verscheen in 1955 en vestigde hem als een frisse stem in de Nederlandse literatuur [6]. Zijn bekendste werk, Rituelen uit 1980, wordt algemeen beschouwd als een modern literair hoogtepunt en werd later verfilmd [7]. Hij vertaalde ook werk van andere auteurs, zoals Vladimir Nabokov en Pablo Neruda, wat zijn breed culturele bereik onderstreept [8].
internationale faam en erkenning
Nooteboom behoorde tot de meest vertaalde Nederlandse auteurs, met werken in meer dan dertig talen [9]. In Duitsland genoot hij bijzondere populariteit en gold als een bestsellerauteur [10]. Ondanks herhaalde verwachtingen ontving hij nooit de Nobelprijs voor Literatuur, hoewel hij jarenlang als serieuze kandidaat werd gezien [11]. Hij werd wel onderscheiden met prestigieuze prijzen zoals de Constantijn Huygensprijs in 1992 en de P.C. Hooftprijs in 2004 [12]. Beide prijzen erkenden zijn uitzonderlijke literaire verdiensten [13].
levenslange inspiratiebronnen
Reizen waren een centrale bron van inspiratie voor Nooteboom, die al in de jaren 50 liftend door Europa trok [14]. Hij beschreef zichzelf als “romancier, reiziger, dichter, kunstbeschouwer” [15]. Zijn reisverhalen, zoals De omweg naar Santiago, worden geprezen als literaire hoogstandjes op zich [16]. Filosofische thema’s als bestaan, dood en stilte kwamen regelmatig terug in zijn werk [17]. Zijn laatste geschriften, waaronder een essay over het Japanse klooster Kozan-ji uit 2021, tonen een levendige geest tot het einde [18].