amerika eindigt jarenlange honger met verlengingsoverwinning op canada

2026-02-22 sport

Milano-Cortina, zondag, 22 februari 2026.
In een kille finale in Milaan pakten de Verenigde Staten goud door Canada met 2‑1 in verlenging te verslaan. Jack Hughes brak de wedstrijd open met de beslissende treffer na 1:41 in de extra tijd. Doelman Connor Hellebuyck hield zijn ploeg overeind met 41 reddingen. Canada bleef tot het einde aandringen, verloor echter net het laatste duel en keert naar huis met zilver. De confrontatie was beladen. Sidney Crosby miste de wedstrijd door een blessure. Het resultaat breekt een wachtperiode van vier decennia voor de Amerikanen; dit is hun eerste olympische mannengoud sinds 1980. De finale trok massale kijkcijfers in Noord‑Amerika en symboliseert een omslag in de oude rivaliteit tussen de twee landen. Sportief levert de uitslag grote vragen op voor Hockey Canada over selectie en aanvalsefficiëntie. Voor de Verenigde Staten is het een historische doorbraak die het programma nieuw momentum geeft.

wedstrijdverslag: finale in milaan

De olympische finale was een wedstrijdverslag. De Verenigde Staten wonnen na verlenging van Canada met 2‑1; Jack Hughes scoorde het winnende doelpunt na 1:41 in de extra tijd en bracht de VS olympisch goud binnen, hun eerste bij de mannen sinds 1980 [7][3][2]. Het scoreverloop vermeldde een vroege voorsprong voor de VS en een gelijkmaker van Cale Makar in de tweede periode, waarna verlenging beslissend werd [7][3].

sleutelfiguren en statistieken

Doelman Connor Hellebuyck speelde een cruciale rol met 41 reddingen en werd veelvuldig geroemd in analyses van de wedstrijd [7][3]. Jordan Binnington stond in het Canadese doel en kreeg het winnende doelpunt tegen; de wedstrijd kende belangrijke reddingen van beide doelmannen en enkele geannoteerde gemiste kansen van Canadese aanvallers in de slotfase van de reguliere tijd [3][7].

afwezigheid van de kapitein en eerdere context

Sidney Crosby miste de finale vanwege een onderlichaamblessure; hij speelde niet in het wedstrijdformulier dat kort voor puck drop werd gepubliceerd, en zijn blessure werd als bepalend voor Canada genoemd in voorbeschouwingen en verslaggeving [5][7][2]. Voor achtergrond over Canada’s weg naar de finale en de halve finale waarin het team terugkwam tegen Finland, zie de eerdere publicatie van deze redactie [8][5].

gevolgen voor beide programma’s

De uitslag geeft de Verenigde Staten nieuw momentum en doorbreekt een wachtperiode van vier decennia zonder olympisch mannengoud voor die natie; commentatoren bestempelen de zege als een historische doorbraak voor het Amerikaanse programma [7][3]. Voor Canada roept het verlies vragen op over selectie en scoringsdynamiek binnen Hockey Canada; die vragen vereisen interne analyse van beleid en uitvoering [alert! ‘interne selectie- en ontwikkelingsdata liggen niet in de geleverde bronnen’] [5][3].

Bronnen

olympische spelen ijshockey