hoe een inbraak haar wereld veranderde
Hamburg, vrijdag, 6 februari 2026.
Sylvie Meis verscheen in de rechtbank in Hamburg nadat 530.000 euro aan designerhandtassen werden gestolen uit haar woning. De inbraak vond plaats in juli 2023 terwijl ze op vakantie was. Sindsdien kampt ze met hevige paniekaanvallen en slapeloosheid. “Ik heb een jaar niet doorgeslapen”, zei ze. Haar zoon maakt zich ook zorgen over hun veiligheid. De dader, een 42-jarige man, kreeg vier jaar cel. Hij bood haar excuses aan, maar de psychologische schade blijft. Meis benadrukte dat elk tasje emotie droeg, niet alleen geld. De echte prijs was haar gevoel van veiligheid.
een persoonlijke hel begint met een lege kast
In juli 2023 keerde Sylvie Meis terug van vakantie in Ibiza naar haar woning in Hamburg-Eppendorf, waar ze een grimmige ontdekking deed [1]. De inbreker had toegang gezocht via een bouwsteiger en brak de terrasdeur open om de vijfde verdieping te bereiken [7]. Uit haar walk-in closet werden 40+ designerhandtassen gestolen, inclusief 22 exemplaren van Hermès, vier van Chanel en merken als Yves Saint Laurent en Bulgari [4][6]. De materiële schade liep op tot 530.000 euro [1][4][6].
emotionele waarde boven financiën
Voor Meis ging het om meer dan geld. Elke tas had een geschiedenis en symboliseerde jarenlang hard werk [4][6]. “Ik heb ervoor moeten werken”, zei ze tijdens het proces [4]. Haar collectie startte in 2005, toen ze een jaar moest wachten op haar eerste Hermès [4][6]. Na de inbraak voelde ze zich leeg. “Niets kon me voorbereiden op dit”, verklaarde ze [1][4]. De tassen waren investeringen met emotionele lading, iets wat niet hersteld kon worden door verzekering [1][4][6].
trauma dat bleef hangen
Hoewel de verzekering de materiële schade dekte, kon ze niets doen tegen de psychologische gevolgen [1][4][6]. Meis vertelde de rechtbank dat ze een jaar lang niet had doorgeslapen en veel had gehuild [1][4][6]. Ze kreeg klamme handen bij onbekende geluiden en kreeg regelmatig paniekaanvallen en hartkloppingen, vooral ‘s avonds alleen [1][4]. “Voor mij was mijn appartement de enige plek waar ik me veilig voelde”, zei ze [4]. Die rust is sindsdien verdwenen [4].
het proces en de bekentenis
Op 6 februari 2026 sprak de rechtbank in Hamburg het vonnis uit tegen de 42-jarige dader, Ermal M. [1][4][6]. Hij kreeg vier jaar cel voor zware woninginbraak en vernieling [7]. DNA-sporen op de plaats delict leidden tot zijn identificatie [1][7]. Tijdens het proces gaf hij toe dat hij samen met iemand anders was binnengedrongen, maar hij weigerde de naam van zijn medeplichtige te noemen [7]. Voor Meis was het belangrijk dat hij zijn excuses aanbood [1][7].
spijt en onvermijdelijke consequenties
De verdachte bood Meis oprecht zijn excuses aan. “Ik vraag oprecht om vergiffenis. Het was niet mijn bedoeling u pijn te doen”, zei hij in de rechtbank [1][4][7]. Meis reageerde empathisch. Ze erkende zijn berouw en sprak haar medeleven uit voor zijn kinderen [7]. Toch oordeelde de rechtbank dat een strenge sanctie nodig was om soortgelijke misdrijven af te schrikken [1][7]. De dader kreeg een week de tijd om in hoger beroep te gaan tegen het vonnis [1][4].
impact op familieleven
Het trauma raakte niet alleen Meis, maar ook haar negentienjarige zoon Damián Van der Vaart [1][4][6]. Hij stelde haar herhaaldelijk de vraag of ze echt veilig waren in het appartement [1][4][6]. Hoewel ze besloten hebben om in Hamburg te blijven wonen, is het dagelijks leven veranderd [6]. Meis controleert nu regelmatig kasten en sluit interne deuren, gewoontes die zijn ontstaan uit een nieuw gevoel van kwetsbaarheid [4][6].