eu-parlement zet druk op lidstaten met niet-bindende woningaanbevelingen

2026-02-09 buitenland

Brussel, maandag, 9 februari 2026.
Het Europees Parlement heeft op 9 februari 2026 aanbevelingen aangenomen om de woningcrisis in de EU aan te pakken. De tekst legt nadruk op betaalbaarheid, duurzaamheid en meer sociale huisvesting. MEPs roepen op tot wetgeving tegen prijsopdrijving, uitbreiding van sociale en publieke woningen en regels voor korte verhuur die toerisme en woonbaarheid balanceren. Nieuwe eisen moeten nieuw gebouwde woningen energiezuinig en goed geïsoleerd maken. De commissie wil vergunningsprocedures versimpelen met een maximale termijn van 60 dagen en unused herstelfondsen herbestemmen voor huisvesting. Rapporteur Borja Giménez Larraz en voorzitter Irene Tinagli benadrukten de ambitie om de levering van ongeveer tien miljoen extra woningen mogelijk te maken. De aanbevelingen zijn niet bindend. Ze vormen wel een politiek raamwerk voor lidstaten en de Europese Commissie. Belangrijke twistpunten zijn financiering, industriële herkomstvereisten en maatregelen tegen speculatie. De volgende stap is behandeling en stemming in het Europees Parlement en politieke onderhandelingen met lidstaten en nationale uitvoeringsplannen snel.

land: Europese Unie

Het nieuws speelt zich af op Europees niveau: het Europees Parlement nam op 9 februari 2026 aanbevelingen aan om de woningcrisis in de EU aan te pakken. De tekst van de Housing Committee richt zich op betaalbaarheid, duurzaamheid en een grotere voorraad sociale huisvesting. De aanbevelingen zijn politiek gericht en niet-bindend, bedoeld als leidraad voor lidstaten en de Europese Commissie [1][6].

wat is er aangenomen en hoe werd gestemd

De Housing Committee nam op die datum een rapport of reeks aanbevelingen aan met maatregelen voor decent, sustainable and affordable housing. De commissiestemming resulteerde in 23 voor, 6 tegen en 4 onthoudingen. De rapporttekst pleit onder meer voor EU‑wetgeving gericht op woonkosten en -leefbaarheid, en voor uitbreiding van publieke en sociale woningen [1][4].

concrete beleidslijnen in het rapport

De aanbevelingen noemen meerdere concrete lijnen: bindende normen voor nieuwe woningen op het gebied van isolatie, energie-efficiëntie en luchtkwaliteit; regels voor korte verhuur om toerisme en woonbaarheid in balans te brengen; en fiscale prikkels voor lage- en middeninkomens. De tekst roept ook op tot herbestemming van ongebruikte Recovery and Resilience-middelen voor woonprojecten en tot een 60‑dagenprocedure voor vergunningverlening van duurzame en betaalbare bouwprojecten [1][4].

ambities rond woningaanbod en industriële voorwaarden

De rapporteur en de commissie benadrukten de ambitie om de levering van ongeveer tien miljoen extra woningen te ondersteunen. De voorstellen zetten in op opschaling van duurzame innovatie in bouw en renovatie en bevatten elementen over ‘Made in EU’ herkomstvereisten voor componenten in EU-gecofinancierde projecten. Dit moet de bouwketen versterken, maar stuit op discussie over handels- en aanvoerimplicaties [1][4][5].

politieke verdeeldheid en twistpunten

Belangrijke twistpunten zijn financiering en voorwaarden voor industriële herkomst. Partijen zoals S&D benadrukten een progressieve inzet tegen speculatie, strengere regels voor korte verhuur en meer EU-financiering voor sociale huisvesting. Kritiek richt zich op mogelijke beperkingen voor nationale beleidsruimte en op uitvoerbaarheid van herkomstvoorwaarden in aanbestedingen en cofinanciering [3][2][4].

waar liggen kansen voor uitvoering in lidstaten

Het rapport ziet kansen in renovatie en activering van lege of onderbenutte woningen als onderdeel van het aanbodvraagstuk. Experts wijzen erop dat hervestiging van bestaand vastgoed, fiscale instrumenten en mobilisatie van publieke activa deel kunnen uitmaken van nationale uitvoeringsplannen. Centraal‑ en Oost‑Europese landen hebben volgens analyses bijzondere behoefte aan investeringen voor renovatie en sociale huisvesting [2][5].

volgende stappen in het wetgevingsproces

De aanbevelingen zelf binden juridisch niet. De volgende stap is behandeling in de plenaire vergadering en politieke onderhandelingen met de Raad en lidstaten. Als het Parlement en de Commissie verdere wetgevende teksten of financieringsinstrumenten voorstelen, moeten lidstaten die implementeren via nationale uitvoeringsplannen en begrotingen. De plenaire agenda van de week bevestigt dat de Housing Committee-teksten op 9 februari werden aangenomen en dat opvolging in de week van 9–15 februari gepland stond [6][1].

Bronnen

Europees Parlement woningcrisis