nederland schokt pakistan in dramatische openingsclash
Lahore, zaterdag, 7 februari 2026.
De T20 Wereldbeker 2026 begint met een verrassing. Nederland, duidelijke onderdog, houdt Pakistan lange tijd in bedwang in Lahore. Kapitein Scott Edwards leidt zijn team moedig tot 147 runs. Pakistan lijkt de controle te hebben, maar verliest plotseling drie wickets in één over. De sensatie komt via Paul van Meekeren, die een dubbele wicket-maiden over werpt. De thuisploeg raakt in paniek, valt terug tot 98 voor 4. Wat volgt is een zenuwslopende strijd waarin elke run telt. De spanning loopt op terwijl Nederland vasthoudt aan een smalle voorsprong. Voor een team met weinig internationale ervaring is dit een enorme prestatie tegen een in vorm zijnde Pakistan. De wedstrijd toont hoe kwetsbaar zelfs de besten zijn onder druk.
nederland schokt pakistan in dramatische openingsclash
De T20 Wereldbeker 2026 begint met een verrassing. Nederland, duidelijke onderdog, houdt Pakistan lange tijd in bedwang in Lahore. Kapitein Scott Edwards leidt zijn team moedig tot 147 runs. Pakistan lijkt de controle te hebben, maar verliest plotseling drie wickets in één over. De sensatie komt via Paul van Meekeren, die een dubbele wicket-maiden over werpt. De thuisploeg raakt in paniek, valt terug tot 98 voor 4. Wat volgt is een zenuwslopende strijd waarin elke run telt. De spanning loopt op terwijl Nederland vasthoudt aan een smalle voorsprong. Voor een team met weinig internationale ervaring is dit een enorme prestatie tegen een in vorm zijnde Pakistan. De wedstrijd toont hoe kwetsbaar zelfs de besten zijn onder druk [1].
duitsers op slagkracht gebaseerd plan faalt
Nederland koos voor een slagkrachtgerichte opstelling, maar miste echte bowlingdiepte. Hun laatste officiële T20I was op 30 juni 2025, wat hun gebrek aan recente wedstrijdvorm benadruut [2]. Tegenover hen stond een Pakistan dat 34 T20I’s speelde sinds december 2024, inclusief een 3-0 zege op Australië [2]. Met een winratio van 70,6% (24 overwinningen) waren zij een in vorm zijnd ensemble [2]. Toch kozen de Pakistani na de toss om eerst te bowlen, een strategische beslissing op een natte pitch in Lahore [1]. Volgens kapitein Salman Agha bood de frisse strip met ongewoon veel gras mogelijkheden voor snelbowlers [3].
edwards stabiliseert nederlands inning
Na een explosieve start van 28 runs zonder verlies in drie overs, verloor Nederland twee snelle wickets [1]. Michael Levitt viel voor 24 runs, weggevangen aan de grens dankzij een combinatie van Babar Azam en Shaheen Afridi [1]. Bas de Leede werd ook uitgeschakeld, waardoor Scott Edwards moest ingrijpen. Hij scoorde 37 runs van 29 ballen en herstelde de dynamiek [1]. Samen met Colin Ackermann (21 runs) en een bijdrage van 18 runs van Max O’Dowd, bouwde hij een basis [1]. Uiteindelijk werd Nederland allemaal uit voor 147 runs, nog één bal over [1]. Dat bleef binnen historische grenzen van het Sinhalese Sports Club, waar eerdere T20I-scores variëren tussen 140 en 176 runs [3].
powerplay belofte, dan instorting
Pakistan begon sterk met 65 runs in de eerste zeven overs, een veelbelovende powerplay [1]. Saim Ayub leverde 24 runs in slechts 13 ballen alvorens te worden gepakt [1]. Sahibzada Farhan versnelde met 47 runs van 31 ballen, een cruciale rol in de chace [3]. Maar alles veranderde in de veertiende over. Paul van Meekeren gooide een maidenovertje met twee wickets [3]. Eerst sneuvelde Farhan, toen Usman Khan, waarna Babar Azam (15 runs) spoedig daarna viel [3]. Plotseling stond Pakistan op 98 voor 5, slechts 50 runs verwijderd van winst maar met steeds meer druk [3]. Van Meekeren eindigde met 2/16 in drie overs, een doorslaggevende prestatie [3].
spanning op rijpvulniveau
Met vier wickets in zes overs opeens weg, dreigde Pakistan in paniek te raken [3]. Shadab Khan en Mohammad Nawaz moesten kalmeren en het tempo beheersen [3]. Ze bereikten rust met een partnership van 13 runs onder druk [3]. Tegen het einde van de vijftiende over stonden ze op 111/5, nog 37 runs verwijderd van de zege [3]. De wedstrijd blijft lopen, maar de psychologische impact van Van Meekeren’s over is enorm [3]. Nederland, vaak grotendeels amateuristisch, toont weer eens dat het kan concurreren op het hoogste niveau [2]. Voor Pakistan, dat de laatste keer in 2009 de T20 Wereldbeker won, is elke groepsfinale essentieel [2].