eindelijk goud: mannenshorttrack schrijft geschiedenis in milaan

2026-02-21 sport

Milaan, zaterdag, 21 februari 2026.
De Nederlandse shorttrackmannen hebben in Milaan Olympisch goud gewonnen op de 5.000 meter aflossing. Het team met Jens en Melle van ’t Wout, Teun Boer, Friso Emons en reserve Itzhak de Laat brak een jarenlange mislukte reeks in teamnummers. De finale was spannend. Zuid-Korea lag nog aan kop met tien ronden te gaan. Nederland zette drie ronden later een beslissende inhaalactie in. In de laatste ronden nam Jens van ’t Wout afstand en trok de zege over de streep. Het is de eerste Nederlandse olympische gouden medaille op de mannenaflossing. Jens sluit de Spelen af met drie gouden plakken en een bronzen. Bondscoach Niels Kerstholt noemde het een revanche voor de val in Sotsji 2014. Teamwerk en strakke tactiek waren doorslaggevend. Voor Friso Emons betekent de winst zijn eerste Olympische medaille. Zuid-Korea eindigde tweede, Italië derde. Het succes zet shorttrack in Nederland op een nieuw sportief podium. Fans vieren luid.

wedstrijdverslag: beslissende finale en eindstand

De Nederlandse mannen wonnen goud op de 5.000 meter aflossing bij de Olympische Winterspelen in Milaan. In de A-finale versloeg het team Zuid-Korea en Italië. Nederland kwam in de slotfase langs koploper Zuid-Korea en behield de voorsprong tot de finish. De officiële einduitslag vermeldt Nederland als winnaar, Zuid-Korea tweede en Italië derde. Dit was de eerste olympische gouden medaille van Nederland op de mannenaflossing shorttrack [1][6][2].

wie reed mee en wat de overwinning betekenis heeft

Het winnende team bestond uit Jens van ’t Wout, Melle van ’t Wout, Teun Boer en Friso Emons; reserve Itzhak de Laat kreeg eveneens een medaille. Jens van ’t Wout sluit zijn toernooi af met drie gouden plakken en een bronzen medaille volgens de verslaggeving. Voor Friso Emons is dit zijn eerste olympische medaille. Bondscoach Niels Kerstholt omschreef de zege als revanche voor de val in Sotsji 2014 en als kroon op een missie als team [1][3][6][7].

de race: tactiek, keerpunt en beslissende inhaalactie

De finale verliep tactisch. Met tien rondes te gaan lag Zuid-Korea aan kop. Nederland zette drie ronden later een inhaalactie in. In de laatste rondes nam Jens van ’t Wout afstand en trok de zege over de streep. Commentatoren en beelden tonen dat de ploeg in de slotfase controle nam en de voorsprong vergrootte. Het team gebruikte wissels en positionering bewust om de snelheid te houden en risico’s te beperken [8][2][1].

historische context en gevolgen voor de Nederlandse shorttrack

De gouden medaille doorbreekt een jarenlange reeks mislukte pogingen in aflossingsnummers bij grote toernooien. Eerdere mislukte finales en valpartijen, onder meer in Sochi 2014, maakten deze zege beladen. De overwinning wordt gezien als een mijlpaal voor shorttrack in Nederland en als bewijs van groei van het teamschaatsen naast individuele successen. Het succes krijgt ruime aandacht in nationale media en lokale reporting over atleten zoals Friso Emons [3][1][6][7].

Bronnen

shorttrack Olympische Spelen