wim t. schippers (1942–2026): de man achter ronflonflon en de pindakaasvloer

2026-06-16 binnenland

Amsterdam, dinsdag, 16 juni 2026.
Wim T. Schippers is op 10 juni 2026 overleden in Amsterdam. Hij werd 83 jaar. Schippers was kunstenaar, programmamaker, stemacteur en een onmiskenbare ontregelaar van de Nederlandse cultuur. Hij gaf vorm aan iconen zoals Jacques Plafond en sprak als stem van Ernie. Op radio maakte hij 328 afleveringen van ronflonflon. Het programma brak radioregels en introduceerde vreemde, komische jingles die lange tijd vastzaten in het publieke geheugen. Als beeldend kunstenaar schokte hij met werken als de pindakaasvloer. Collega’s noemen hem geniaal en bevlogen. Zijn stichting bevestigt het overlijden en meldt een besloten begrafenis. Zijn nalatenschap omvat televisieshows, radiowerk, kunst in musea en talrijke taaluitdrukkingen die nog dagelijks terugkeren. De dood markeert het einde van een onstuimige carrière die de grenzen tussen kunst, televisie en radio telkens opnieuw verlegde.

overlijden en plaats

Wim T. Schippers overleed op 10 juni 2026 in Amsterdam. Hij werd 83 jaar oud. Het overlijden werd bevestigd door zijn stichting en door meerdere media. De begrafenis vond plaats in besloten kring, aldus de berichten. Deze gebeurtenis speelt zich af binnen Nederland; het nieuws is daarom relevant voor de regio Amsterdam en voor het nationale culturele debat in het binnenland [6][7][8][4].

ronflonflon en radiowerk

Als radiomaker presenteerde Schippers tussen 1984 en 1991 328 afleveringen van Ronflonflon. Het programma werd gekenmerkt door het doorpraten van platen, het doorbreken van radioregels en een anarchistische stijl die luisteraars verontrustte en amuseerde. De reeks en zijn radiolingots behoren tot het collectieve geheugen van de VPRO-luisteraar en zijn vandaag onderwerp van terugblikken in audioarchieven [7][1].

karakteristieke stemmen en tv-personages

Schippers creëerde figuren als Jacques Plafond en leverde stemmen voor kindertelevisie, onder andere Ernie in Sesamstraat. Zijn televisiewerk bevat programma’s zoals De Fred Haché Show, Barend Servet- en Sjef van Oekel-shows. Collega’s en vrienden waarderen hem als een multitalent en noemen zijn werk geniaal en ontregelend. Reacties van medemakers en omroepen doppen de impact van zijn personages op de Nederlandse televisiegeschiedenis [3][4][2].

beeldende kunst: pindakaasvloer en performances

Als beeldend kunstenaar veroorzaakte Schippers opschudding met werk dat conventies tartte. De pindakaasvloer werd een bekend voorbeeld van zijn anti-establishmentpraktijk in museale context. Zijn beeldende en theatrale projecten, waaronder Going to the dogs, illustreerden een streven om publiek en instituties te ontregelen. Museale vermeldingen en erfgoedarchieven plaatsen deze werken binnen de Nederlandse kunstcanon en documenteren hun blijvende zichtbaarheid in collecties en tentoonstellingen [7][6][3].

nabijheid, reacties en nalatenschap

Vrienden, collega’s en culturele instellingen reageren emotioneel en analytisch op zijn overlijden. Paul Haenen en anderen benadrukken Schippers’ bevlogenheid en vernieuwingsdrang. De stichting die zijn nalatenschap beheert meldde zijn overlijden en regelt de afhandeling van werk en archief. Zijn nalatenschap omvat radio‑ en televisieprogramma’s, beeldende kunst in museumcollecties en taalkundige uitdrukkingen die nog dagelijks worden geciteerd in de publieke sfeer [4][2][6][7].

Bronnen

Wim T. Schippers Ronflonflon