een halve meter scheelt alles: de juryspanning achter de glanzende praalwagens van oldenzaal
Oldenzaal, zondag, 15 februari 2026.
In Oldenzaal rolt de Grote Twentse Carnavalsoptocht door de straten. Tienduizenden staan langs de route. Maar tussen het feest zijn dertig juryleden gespannen geconcentreerd. Zij beslissen over de winnaar. De verschillen tussen de wagens zijn minimaal. Volgens jurylid Jan Smelt, notaris uit Almelo, liggen de beste slechts een halve meter qua kwaliteit uit elkaar. De jurycriteria zijn humor, actualiteit en originaliteit. De druk is enorm. Een kleine fout halverwege de route kan de uitslag keren. De praalwagen is de trots van elke vereniging. Wie wint, weet pas rond zessen.
een halve meter scheelt alles: de juryspanning achter de glanzende praalwagens van oldenzaal
In Oldenzaal rolt de Grote Twentse Carnavalsoptocht door de straten. Tienduizenden staan langs de route. Maar tussen het feest zijn dertig juryleden gespannen geconcentreerd. Zij beslissen over de winnaar. De verschillen tussen de wagens zijn minimaal. Volgens jurylid Jan Smelt, notaris uit Almelo, liggen de beste slechts een halve meter qua kwaliteit uit elkaar. De jurycriteria zijn humor, actualiteit en originaliteit. De druk is enorm. Een kleine fout halverwege de route kan de uitslag keren. De praalwagen is de trots van elke vereniging. Wie wint, weet pas rond zessen. [1][2]
jurybeoordeling onder hoge druk
De jury bestaat uit 30 onafhankelijke leden die niet uit Oldenzaal of de gemeenschap van deelnemende verenigingen komen [1]. Dit garandeert objectiviteit. Juryleden staan verspreid langs de 4,5 km lange route om een totaalbeeld te krijgen [3]. Zo kunnen ze beoordelen of een groep bij de start coherent is en of die cohesie aanhoudt tot het eind. “Je ziet wel eens dat een groep bij de start goed bij elkaar loopt en danst zoals ze hebben afgesproken. Aan het einde van de optocht zijn ze verspreid, is er iets kapot gegaan of wandelen ze alleen nog maar”, zegt Jan Smelt [1]. Consistentie is cruciaal. Beoordeling gebeurt in real time. Er is geen herhaling mogelijk, benadrukt Smelt: “Dit zijn niet de Olympische Spelen waar ze het beeld even terugspoelen” [1].
professionele ambities van verenigingen
Verenigingen investeren maanden in de bouw van hun praalwagens [3]. Bij lustrumjaren begint de constructie eerder, omdat de verwachtingen hoger liggen [1]. Volgens Smelt worden de verenigingen steeds professioneler. “Elk jaar zie je dat de bovenste drie tot vijf wagens elkaar nauwelijks ontlopen”, aldus Smelt [3]. De concurrentie is fel. De prijs is niet alleen financieel—vorig jaar bedroeg deze 5.000 euro—but ook symbolisch [1]. Winnaars behalen er grote eer mee. “De praalwagen is de trots van elke vereniging. Die prijs wil iedereen winnen”, verklaart Smelt [1]. De organisatie noemt 21 deelnemende praalwagens in 2026 [3].
spanning opbouwend naar de uitreiking
Na afloop van de optocht omstreeks 14.30 uur verzamelen de deelnemers zich rond de tent op de Ganzenmarkt [2]. Rond 17.00 uur volgt de prijsuitreiking, een moment van grote spanning [2]. Juryleden geven anoniem hun scores af, die worden opgeteld door de optochtcommissie [3]. De scores van collega-juryleden zijn onbekend, wat de integriteit waarborgt. Bouwers mogen na de uitslag met vragen bij de jury terecht. “Ik geef een oordeel en dat onderbouw ik graag”, zegt Smelt [3]. De sfeer in de Boeskoolstad blijft feestelijk, maar onder de oppervlakte heerst intense concentratie bij degenen die de winnaar bepalen [2][3].