Minister Keijzer weigert cijfers over asielopvang te delen met gemeenten
Den Haag, vrijdag, 6 februari 2026.
Minister Keijzer heeft de verwachte asielopvangcijfers voor 2026 niet gedeeld met gemeenten, ondanks dat dit wettelijk verplicht is sinds 1 februari. Deze cijfers zijn essentieel voor gemeenten om huisvesting, zorg en onderwijs te organiseren. Het gebrek aan transparantie zorgt voor frustratie onder lokale overheden, die nu moeilijk kunnen plannen. Kamerleden vrezen dat de minister bewust geen last wil leggen bij haar opvolger.
wettelijke verplichting geschonden
Minister Mona Keijzer van Asiel en Migratie heeft de asielopvangcijfers voor 2026 niet gedeeld met gemeenten, ondanks de wettelijke verplichting om dit vóór 1 februari te doen. Volgens de spreidingswet moeten gemeenten tijdig weten hoeveel asielzoekers zij moeten opvangen. Deze cijfers zijn cruciaal voor planning van huisvesting, zorg en onderwijs. Door de informatie achter te houden, brengt Keijzer lokale overheden in een kwetsbare positie. Juridische experts wijzen op een duidelijke schending van de bestuursrechtelijke plicht [1].
frustratie bij lokale overheden
Gemeenten uiten grote frustratie over het gebrek aan transparantie van het ministerie. Zonder de officiële asielopvangcijfers kunnen zij niet inschatten hoeveel opvangplekken nodig zijn. Dit bemoeilijkt het regelen van tijdelijke huisvesting en de benodigde publieke diensten. Kamerlid Mirjam Ceder van de ChristenUnie verklaart dat het beeld ontstaat dat Keijzer bewust geen last wil nalaten voor haar opvolger [1]. Andere gemeenten melden al tekorten aan opvangcapaciteit, terwijl ruim 12.000 statushouders nog in asielcentra verblijven vanwege een gebrek aan sociale huurwoningen [2].
politieke spanningen en kritiek
De weigering van Keijzer leidt tot toenemende kritiek in de Tweede Kamer. Kamerleden van GroenLinks-PvdA en ChristenUnie stellen dat de minister zich niet houdt aan de wet. Kamerlid Westerveld benadrukt dat Keijzer geen excuus heeft voor het negeren van de wettelijke deadline [1]. Ondertussen verschuift de focus naar het aankomende kabinet onder Sophie Jetten van D66, dat de spreidingswet wil handhaven. Er is sprake van spanning tussen het huidige demissionair kabinet en de voorbereidingen van het nieuwe kabinet [3][4].
context van opvangcrisis
De situatie speelt zich af tegen de achtergrond van een ernstige opvangcrisis. Er is een tekort aan 38.000 opvangplekken, terwijl de instroom van asielzoekers aanhoudt. Minister Keijzer heeft eerder gewaarschuwd dat het systeem overbelast is en dat de druk op de woningmarkt toeneemt [3]. Bovendien wijst zij op een hoge inwilligingsgraad van gezinshereniging, wat volgens haar de instroom onhoudbaar maakt. Financiële sancties door trage procedures kosten de overheid al circa 79 miljoen euro [2].
juridische en bestuurlijke gevolgen
Juristen stellen dat de weigering van Keijzer mogelijke bestuursrechtelijke gevolgen heeft. Gemeenten kunnen technisch gezien geen correcte beslissingen nemen zonder de wettelijk verplichte gegevens. Ambtenaren binnen het ministerie hebben in een interne nota al gewezen op de verplichting om de cijfers te publiceren. Desondanks heeft Keijzer gekozen voor uitstel, met de motivatie dat de cijfers snel zullen veranderen [1]. Dit argument wordt echter gezien als onvoldoende rechtvaardiging voor het negeren van de wet [4].
toekomstige wetgeving en debat
Parallel aan deze kwestie behandelt de Eerste Kamer nieuwe asielwetten die de grenzen kunnen sluiten. Politieke fracties als PVV en FVD pleiten voor harde maatregelen, terwijl GroenLinks-PvdA en ChristenUnie waarschuwen voor mensrechtenschendingen. Het Europese Migratiepact gaat halverwege 2026 in werking, wat extra druk legt op nationale wetgeving [4]. Ondertussen wachten gemeenten op duidelijkheid van het nieuwe kabinet, dat beëdigd wordt op 23 februari 2026 [3][5].