De stad als canvas: Philip Akkerman tekent Den Haag
Den Haag, donderdag, 12 februari 2026.
Philip Akkerman is de nieuwe Stadstekenaar van Den Haag voor 2026. Hij neemt de pen ter hand om de veranderende stad te lijfwachten. Zijn focus ligt op moderne architectuur in verschillende stadsdelen. Wat uniek is: hij gebruikt de eeuwenoude tempera techniek, waarbij hij de verf zelf mengt met pigmenten en eigeel. Akkerman woont al sinds de jaren zeventig in Den Haag en heeft een diepe band met de stad. Ruim dertig jaar geleden tekende hij al eens stadsgezichten. Nu keert hij terug met een frisse blik. Zijn werken worden opgenomen in de collectie van het Haags Gemeentearchief en zijn te zien in bibliotheken. Voor hem is dit het kroongetouw op een loopbaan vol zelfportretten en artistieke experimenten. Den Haag krijgt met hem een waarnemer die de stad liefdevol en scherp tegelijk tekent.
de nieuwe stadstekenaar
Philip Akkerman is benoemd tot Stadstekenaar van Den Haag voor 2026 [1]. Hij volgt Kexin Hao op, die het ambt één jaar bekleedde [2]. Als derde stadstekenaar sinds de invoering van het project in 2023 richt Akkerman zich op het vastleggen van de veranderende stad via originelen en verrassende tekeningen [2]. Zijn werk zal met name de moderne architectuur in diverse Haagse stadsdelen belichten [1].
artistieke methode en materiaal
Akkerman werkt met de eeuwenoude tempera techniek, waarbij hij de verf zelf bereidt met kleurige pigmenten en eigeel [2]. Deze traditionele methode geeft zijn tekeningen een unieke textuur en diepte [2]. Door de verf zelf samen te stellen, behoudt hij controle over de kleurintensiteit en de consistentie van elk werk [2]. Zijn technische keuze onderstreept zijn toewijding aan klassieke schildertechnieken in een hedendaagse context [2].
persoonlijke band met den haag
Akkerman woont sinds de jaren zeventig in Den Haag en noemt zichzelf een fervente fan van de stad [2]. Toen hij halverwege de jaren zeventig in Den Haag kwam wonen, werd hij direct verliefd op de stad [3]. Hoewel Den Haag toen een arme stad was, is zijn genegenheid nooit verdwenen [3]. “Een ding is zeker: Ik zou meteen gaan huilen, als ik geen Hagenees zou zijn”, verklaarde hij [3].
opleiding en artistieke achtergrond
Akkerman studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag [1]. Hij vond de academie echter “te ouderwets” en zag de Ateliers ook niet als perfecte pasvorm, omdat die “eigenlijk te modern” waren [4]. Desondanks markeert zijn opleiding een formele basis voor zijn latere werk [4]. Zijn ervaring met institutionele kunsteducatie vormt een contrast met zijn uiterst persoonlijke benadering van kunst [4].
focus op moderne architectuur
Tijdens zijn ambt zal Akkerman zich concentreren op moderne architectuur in verschillende Haagse stadsdelen [1]. Hij combineert deze visuele registratie met begeleidende teksten die informatie geven over het getekende gebouw of stadsdeel [2]. Deze combinatie van beeld en tekst biedt inzicht in zowel esthetiek als functioneel stadsgebruik [2]. Zijn werk fungeert als een brug tussen bewoners en hun omgeving [2].
historie van stadsgezichten
Al in de jaren tachtig maakte Akkerman stadsgezichten van Den Haag, destijds voor een kalenderproject [3]. Meer dan dertig jaar later keert hij terug met een hernieuwde focus op de stad [3]. Veel is veranderd: er is gesloopt en nieuw gebouwd, wat nieuwe compositiemogelijkheden biedt [2]. Zijn terugkeer als stadstekenaar is dus een herbezinning op een vroeger traject [3].
erkenning en oeuvre
Akkerman is vooral bekend om zijn reeks van meer dan tienduizend zelfportretten [3]. Dit levenslange project onderstreep zijn internationale faam als beeldend kunstenaar [3]. In 1999 ontving hij de Ouborgprijs, een erkenning van zijn bijdrage aan de Haagse kunstwereld [1]. Zijn werk is opgenomen in collecties van prominente musea, waaronder Boijmans Van Beuningen en het Rijksmuseum [3].
publicatie en archivering
De tekeningen van Akkerman worden het komend jaar gepubliceerd in de weekkrant Den Haag Centraal [3]. De eerste tekening verschijnt op 19 februari 2026 [4]. Elk werk wordt opgenomen in de beeldcollectie van het Haags Gemeentearchief [1]. Daarnaast zijn de tekeningen te bezichtigen in verschillende bibliotheken in Den Haag [3]. Hiermee wordt een artistiek archief en tijdsdocument van de stad gecreëerd [2].
culturele betekenis van het stadstekenaarschap
Het Haagse Stadstekenaarschap is een initiatief van de gemeente Den Haag, Bibliotheek Den Haag, het Haags Gemeentearchief en kunstruimte Nest [2]. Het project moet bewoners verbinden en meer saamhorigheid creëren [3]. Bovendien brengt het beeldende kunst dichterbij burgergroepen voor wie dit niet vanzelfsprekend is [3]. Voorgangers waren Babette Wagenvoort en Kexin Hao [3].
artistieke reflectie en motivatie
Volgens Akkerman is het stadstekenaarschap de “kroon op mijn carrière” [4]. Hij ziet het als een eer om deze rol te mogen vervullen [3]. Zijn motieven zijn emotioneel en intellectueel: hij wil de stad niet alleen vastleggen, maar ook begrijpen [4]. Door zijn tekeningen geeft hij zowel de stad als haar inwoners een stem [2].