karamel‑zeezout als symptoom van een ziek voedselsysteem
Amsterdam, donderdag, 19 februari 2026.
Emeritus hoogleraar Jaap Seidell trekt aan de alarmbel. In zijn boek grenzen aan de gulzigheid noemt hij karamel‑zeezout geen culinaire trend maar een symptoom van een verziekte voedingsindustrie. Fabrikanten ontwerpen snacks die vet, suiker en zout combineren om maximaal te verleiden. Ze testen formules en richten producten op biologische en psychologische voorkeuren van consumenten. Seidell vergelijkt de praktijk met de tabaksindustrie en pleit ervoor ultrabewerkte voeding als verslavend genotsmiddel te erkennen. Hij verwijt overheid en lokale bestuurders passiviteit en waarschuwt dat vrijwillige maatregelen door commerciële partijen worden uitgekleed. Seidell verwacht dat gemeenten eerder handelen dan de rijksoverheid en roept op tot stevige regulering in plaats van voorlichting alleen. Zijn analyse benadrukt dat zulke producten bijdragen aan chronische ziekten en ongelijke gezondheidskansen. Het boek wil de discussie verschuiven van individuele schuld naar systeemverandering. Seidell publiceerde het boek op 19 februari 2026; het telt 192 pagina’s en kost €22,99, en vraagt debat.
plaats en context
Nieuws uit Amsterdam en breder Nederland. Het artikel over Jaap Seidell en zijn nieuwe boek verscheen in Het Parool op 19 februari 2026. De publicatie plaatst het onderwerp in een nationale discussie over voeding en volksgezondheid en signaleert lokale acties als mogelijke voortrekkers van verandering [1][2]. Deze berichtgeving maakt duidelijk dat de analyse zich richt op het Nederlandse beleid en de Nederlandse voedingsmarkt [1].
karamel‑zeezout als symptoom
Seidell noemt karamel‑zeezout geen culinaire rage maar een symptoom van een verstoord voedselsysteem. Hij stelt dat producenten snacks ontwerpen die vet, suiker en zout combineren om maximale aantrekkingskracht te bereiken. Het productontwerp speelt in op aangeboren voorkeuren voor vet en zoet en wordt getest op proefpanels om optimale verleiding te bereiken, aldus Seidell in het boek en de toelichting in Het Parool [1]. Trendr publiceerde een doorverwijzing naar dit bericht op dezelfde dag [2].
vergelijking met tabak en reguleringsvraag
Seidell vergelijkt de praktijken van de ultrabewerkte‑voedingsindustrie met die van de tabaksindustrie en pleit voor erkenning van ultrabewerkte voeding als een verslavend genotsmiddel. Hij waarschuwt dat vrijwillige maatregelen vaak uitgeschakeld of afgezwakt worden door commerciële partijen en wijst op de noodzaak van structurele regulering in plaats van uitsluitend voorlichting [1]. De auteur richt zich in het bijzonder op het falen van de rijksoverheid en ziet gemeenten als eerdere actoren voor verandering [1][2].
gezondheidseffecten en systemische analyse
In het boek verbindt Seidell de toegenomen beschikbaarheid van ultrabewerkte producten aan chronische ziekten en ongelijkheid in gezondheid. Hij formuleert dat individuele voorlichtingscampagnes onvoldoende zijn om deze trends te keren en pleit voor beleidsingrepen die het systeem veranderen in plaats van individuele schuld te benadrukken. De publicatie geeft voorbeelden en analyses van hoe commerciële belangen beleid kunnen beïnvloeden, volgens de toelichting in Het Parool [1].
publicatiegegevens van het boek
Het boek heet Grenzen aan de gulzigheid; gezond eten in een ziek systeem. Het telt 192 pagina’s en is uitgegeven door Atlas Contact. De adviesprijs is €22,99. Seidell publiceerde het boek op 19 februari 2026 en presenteert het als zijn meest activistische werk tot nu toe [1]. Trendr verwijst naar deze publicatie en berichtgeving op dezelfde datum [2].