parlement eist strikte garanties voor digitale euro

parlement eist strikte garanties voor digitale euro

2026-06-30 politiek

Brussel, dinsdag, 30 juni 2026.
Het Europees Parlement stelt harde voorwaarden voor de digitale euro. Europarlementariërs eisen dat ontwerp en uitrol soevereiniteit, privacy en financiële stabiliteit garanderen. Ze willen privacy-by-design en privacy-by-default en noemen technieken zoals zero-knowledge proofs om transacties te verifiëren zonder persoonsgegevens vrij te geven. De digitale euro blijft rentevrij en krijgt een individueel plafond dat de Commissie vaststelt op basis van ECB‑advies. Bedrijven mogen geen digitale euro aanhouden, behalve om inkomende betalingen tot 24 uur te bewaren. Distributie gebeurt via gereguleerde betalingsaanbieders; acceptatie wordt grotendeels verplicht. De ECB moet voor lancering regels, infrastructuur en real-life pilots afwerken. Parlement eist beslissingsbevoegdheid over limieten en duidelijke aansprakelijkheidsregels, met speciale aandacht voor offline-risico’s zoals double-spending. Voor Nederland betekenen de eisen extra regelgeving voor banken, betalingsdiensten en databeheer. De controversiële ambitie is het verminderen van afhankelijkheid van niet-Europese betaalinfrastructuren. De komende maanden starten onderhandelingen met de Raad en nationale autoriteiten bereiden implementatieplannen voor en publieke consultaties.

parlement stelt harde voorwaarden voor ontwerp en uitrol

Het Europees Parlement formuleerde in juni 2026 duidelijke eisen voor de digitale euro. Europarlementariërs willen dat ontwerp en uitrol soevereiniteit, privacy en financiële stabiliteit garanderen, met principes ‘privacy-by-design’ en ‘privacy-by-default’ en technieken zoals zero-knowledge proofs om transacties te verifiëren zonder persoonsgegevens vrij te geven [1]. De tekst vraagt dat de ECB een regelboek en infrastructuur afrondt en real-life pilots uitvoert voordat lancering plaatsvindt [1].

technische en operationele grenzen: plafonds, rente en bedrijfsgebruik

Parlement eist een individueel plafond voor aanhouding van digitale euro’s dat door de Commissie wordt vastgesteld op basis van ECB‑advies en minstens elke twee jaar wordt herzien. De digitale euro blijft rentevrij; bedrijven mogen geen digitale euro aanhouden behalve om inkomende betalingen maximaal 24 uur te bewaren [1]. Parlement wil beslissingsbevoegdheid over limieten en duidelijke aansprakelijkheidsregels, met speciale aandacht voor offline-risico’s zoals double-spending [1].

distributie, acceptatie en rol van betalingsaanbieders

Distributie moet via gereguleerde betalingsdienstaanbieders verlopen. Banken, e-moneyproviders, postkantoren en gereguleerde crypto-assetproviders kunnen distribueren, en acceptatie wordt grotendeels verplicht voor aanbieders, met beperkte uitzonderingen voor zelfstandigen en microondernemingen die geen andere digitale betalingen accepteren [1]. Parlement wil ook dat basisdiensten gratis zijn en dat vergoedingen voor aanvullende diensten en inter-providervergoedingen worden gemaximeerd [1].

politieke actoren, geopolitieke ambitie en gevolgen voor lidstaten

Fernando Navarrete Rojas trad op als rapporteur en maakte de filosofie van het pakket duidelijk: de digitale euro moet contant geld aanvullen en Europese soevereiniteit versterken [1]. De resolutie noemt expliciet de ambitie om afhankelijkheid van niet-Europese betaalinfrastructuren te verkleinen; die politieke strekking werd ook in media-vermeldingen geplaatst [2]. Voor Nederland betekent dit extra wet- en regelgeving voor banken en betalingsdiensten, maar de precieze nationale implementatie vraagt nadere analyse en besluitvorming door nationale autoriteiten [1][alert! ‘specifieke Nederlandse maatregelen ontbreken in de gebruikte bronnen’].

Bronnen


privacy digitale euro