dries roelvink brigt privémededeling over paniekaanvallen
Amsterdam, dinsdag, 3 maart 2026.
dries roelvink opent voor het eerst uitgebreid over zijn levenslange strijd met paniekaanvallen. de radiolegende, bekend van radio veronica, vertelt dat de aanvallen hem regelmatig ‘verlammen’, vooral ‘s nachts. hij schrikt dan zwetend wakker en kan pas na een halfuur bijkomen. deze angst begon in zijn jeugd, getriggerd door de plotse dood van voetballer franklin mulliers, iemand die hij bewonderde. nu, op 67-jarige leeftijd, ziet roelvink zichzelf in de laatste fase van zijn leven. in plaats van passief te wachten, neemt hij actieve controle: hij traint zes dagen per week en leeft extreem gezond om het lichamelijke verval tegen te gaan. zijn verhaal roert binnen de media.
dries roelvink opent over levenslange paniekaanvallen
Radio-dj Dries Roelvink heeft openhartig gesproken over zijn jarenlange worsteling met paniekaanvallen. De bekende persoonlijkheid van Radio Veronica vertelt dat de aanvallen hem vaak ‘verlammen’, vooral tijdens de nacht [1]. Hij wordt dan zwetend wakker en heeft tot wel een halfuur nodig om weer tot rust te komen [2]. Deze angstaanvallen dateren uit zijn jeugd en zijn geworteld in een traumatische ervaring rond de plotselinge dood van voetballer Franklin Mulliers, naar wie hij opzag [3].
invloed van trauma op mentale gezondheid
De plotselinge dood van voetballer Franklin Mulliers op jonge leeftijd had een diepgaande psychologische impact op de jonge Dries Roelvink [3]. Hij zag in Mulliers een rolmodel, en diens onverwachte overlijden markeerde een keerpunt in zijn beleving van menselijke kwetsbaarheid [3]. Dit moment heeft volgens hem een blijvend litteken nagelaten [3]. Het incident werkte als een trigger voor herhaalde paniekaanvallen, waar hij nog steeds mee kampt, wat wijst op een langdurige post-traumatische stressreactie [GPT].
leeftijdsreflectie en existentiële angst
Op 67-jarige leeftijd beschouwt Roelvink zichzelf als zijnde in de ‘laatste fase van zijn leven’ [3]. In een recent interview met weekblad Privé benadrukt hij dat hij zich bewust bevindt in het ‘voorportaal van de dood’ [3]. Deze reflectie brengt geen passiviteit teweeg, integendeel [3]. Hij geeft aan actief controle te willen behouden over zijn fysieke conditie en mentale staat, waarmee hij probeert de natuurlijke processen van verval te trotseren [3].
preventieve gezondheidsstrategie
Om zijn vitaliteit zo lang mogelijk te behouden, houdt Roelvink zich aan een rigoureus gezondheidsprogramma [3]. Hij traint zes dagen per week en leeft extreem gezond [3]. Deze discipline is ingegeven door angst, niet door ijdelheid [3]. Door actief te handelen, zoekt hij grip op een leven dat gedomineerd dreigt te worden door angst en oncontroleerbare paniekaanvallen [3]. Sport fungeert hierbij als een strategisch middel tot stabiliteit.
attitude ten opzichte van begrafenissen
Roelvink lijdt aan claustrofobie, wat zijn visie op begrafenissen sterk beïnvloedt [3]. Hij verklaart expliciet geen zin te hebben om onder de grond te worden gestopt [3]. Hoewel hij crematie aanvankelijk ook onprettig vond, heeft hij daar uiteindelijk voor gekozen als minimaal alternatief [3]. Deze beslissing weerspiegelt zijn continue zoektocht naar controle, zelfs op het punt van eigen sterfbederf [GPT].