innerlijke stemmen droegen hem op te doden
Rotterdam, vrijdag, 17 april 2026.
Een 25-jarige man uit Rotterdam, Sendric S., is veroordeeld tot 14 jaar cel en tbs voor drie willekeurige moorden. Hij schoot binnen een paar weken tijd drie mannen neer in de stad. De rechtbank vindt dat hij slechts gedeeltelijk toerekeningsvatbaar was vanwege schizofrenie. Volgens de rechter luisterde hij naar een vriendelijke mannenstem in zijn hoofd die hem opdroeg te doden. De moorden waren koelbloedig, sommige leken op executies. Ondanks zijn ziekte wist hij dat het fout was: hij gooide het wapen weg toen de politie kwam. Het Openbaar Ministerie eiste 20 jaar, maar de rechter zag om zijn psyche. Nabestaanden zijn woedend. “Je mag branden in de hel”, zei een weduwe. De zaak schokte de stad.
Innerlijke stemmen droegen hem op te doden
Een 25-jarige man uit Rotterdam, Sendric S., is veroordeeld tot 14 jaar cel en tbs voor drie willekeurige moorden. Hij schoot binnen een paar weken tijd drie mannen neer in de stad. De rechtbank vindt dat hij slechts gedeeltelijk toerekeningsvatbaar was vanwege schizofrenie [1]. Volgens de rechter luisterde hij naar een vriendelijke mannenstem in zijn hoofd die hem opdroeg te doden [1]. De slachtoffers waren 58, 63 en 81 jaar oud [1]. De daden vonden plaats in Rotterdam-IJsselmonde en het centrum [1].
Psychologisch profiel en motivering
Sendric S. lijdt aan schizofrenie en is licht verstandelijk beperkt [1]. Hij gebruikte daarnaast regelmatig cannabis [1]. Deskundigen concludeerden dat hij ten tijde van de moorden sterk verminderd toerekeningsvatbaar was [1]. De rechter benadrukte dat de moorden werden gepleegd onder invloed van hallucinerende stemmen [1]. Toch oordeelde de rechtbank dat hij gedeeltelijk besefte wat hij deed [1]. “U wist ook dat wat u deed niet mocht”, aldus de rechter [1].
Wreedheid van de daden
De drie moorden werden allemaal gepleegd via schietpartijen vanuit de rug [1]. Bij één slachtoffer werd na het valgen een kogel in het hoofd geplaatst, wat op een executie lijkt [1]. De rechter beschreef de daden als volstrekte willekeur en zinloosheid [1]. De slachtoffers hadden geen schijn van kans, zo stelde de rechtbank [1]. De gruwelen schokten de Rotterdams gemeenschap en leidden tot brede maatschappelijke beroering [1].
Strafeis en vonnis
Het Openbaar Ministerie eiste 20 jaar cel plus tbs [1]. De officier baseerde zich op de extreme ernst van de misdrijven [1]. De rechtbank oordeelde uiteindelijk tot 14 jaar gevangenisstraf en tbs [1]. Reden was de psychische kwetsbaarheid van S. [1]. Volgens de rechter zou hij zonder ziekte levenslang hebben gekregen [1]. “Maar wij denken toch dat u ondanks uw ziekte deels zelf kon beslissen wat u deed”, klonk het [1].
Reacties van nabestaanden
Nabestaanden van de slachtoffers reageerden met woede en verdriet [1]. De weduwe van het 81-jarige slachtoffer Bram riep tijdens de zitting: “Jij mag branden in de hel” [1]. Andere familieleden noemden het een wrang besef dat S. nog altijd rondliep op aarde [1]. Zij vonden de straf ontoereikend in verhouding tot het leed dat werd aangericht [1]. De rechtbank erkende het immense verdriet van de nabestaanden [1].