leiden: digitale sporen ontmaskeren moord met hondenketting
Leiden, woensdag, 24 juni 2026.
De rechtbank in Den Haag heeft de 39-jarige Paul V. uit Leiden veroordeeld tot 21 jaar gevangenisstraf voor de moord op zijn 30-jarige ex-partner Laura. De rechter vond bewezen dat zij op 29 januari 2024 werd gewurgd met een metalen hondenketting. Cruciaal bewijs kwam uit zijn telefoon en aankopen. Onder meer zoekopdrachten naar hoe je een strop maakt en naar uitspraken over zelfmoord verschenen in de weken vóór de dood. Hij bestelde bovendien de riem online. De rechtbank concludeerde dat de daad gepland was en als zelfdoding in scène was gezet. Op het moment van de moord waren de twee kinderen van het stel en de moeder van Paul aanwezig in huis. Het Openbaar Ministerie had 18 jaar en tbs geëist; de rechtbank strafte zwaarder en legde geen tbs op omdat deskundigen de kans op herhaling laag achten. De verdediging kan nog in beroep gaan.
zaak en uitspraak
De rechtbank in Den Haag heeft de 39-jarige Paul V. uit Leiden veroordeeld tot 21 jaar gevangenisstraf voor de moord op zijn 30-jarige ex-partner Laura. De rechter oordeelde dat zij op 29 januari 2024 in de woning aan het Lepelaarsoord in Leiden gewurgd werd met een metalen hondenketting. De straf staat een zwaardere kwalificatie toe dan het geëiste door het Openbaar Ministerie. [1][2][3]
digitale en fysieke sporen als cruciaal bewijs
Onderzoek van digitale gegevens in de telefoon van de verdachte bleek doorslaggevend. De rechtbank vond onder meer zoekopdrachten naar manieren om een strop te knopen en naar rechterlijke uitspraken over zelfdoding. Ook werd aangetroffen dat de verdachte de metalen hondenketting online bestelde. De combinatie van die digitale sporen en aankoopgegevens droeg bij aan het oordeel dat de daad gepland was en als zelfdoding werd geregisseerd. [1][3][4][5]
context binnen het huis en motief
Op het moment van de verwurging waren de twee kinderen van het stel en de moeder van Paul in de woning aanwezig. Het slachtoffer had in april 2023 de relatie na ongeveer dertien jaar beëindigd; de moord vond plaats op de dag dat de verdachte zou verhuizen. De rechtbank beoordeelde het gedrag van de verdachte en de digitale sporen als bewijs voor een vooraf gepland plan om de dood van het slachtoffer als zelfdoding voor te stellen. [2][3][5]
straf, tbs en vervolgmogelijkheden
Het Openbaar Ministerie had 18 jaar cel en tbs met dwangverpleging geëist, maar de rechtbank legde 21 jaar gevangenisstraf op en geen tbs. Deskundigen oordeelden dat het wettelijk vereiste gevaarcriterium voor tbs niet was vervuld en dat de kans op herhaling bij partnerdoding relatief laag is. De verdediging kan nog in beroep gaan tegen het vonnis. [1][4][2][5][6]
Bronnen
- www.rtl.nl
- www.gelderlander.nl
- www.hartvannederland.nl
- www.moordplekken.nl
- panorama.nl
- nos.nl
- www.inview.nl